17.6.2007
- Alkış Gibi . .
Bir şairin beyninde Şimşekler çaktığı anda Sarıldığı Bitmesine az kalmış Kalem gibiyim.. Yorgun,azıcıkta mutlu! Yorgunum çünkü
Çok şey yaptım bugüne kadar Sayamadım hangisi iyiydi Hangisi kötü Ama en çok birini yapmayı sevdim Seni sevmeyi !
Uzun uzun cümleler kuramam şimdi Sessizce çığlıklar atabilirim sadece İyi değilim de zaten.. En çok sevdiğim şeyi yapıyorum artık Yanımda olmadığından zor oluyor Unutmaya da başladım yavaş yavaş Olmasını istemediğim şeyler oluyor Sanırım bu bir iç savaş Kendi kendimi vuracağım az sonra Vazgeçmek için; Ya kendimden Ya da beynimdeki sevginden
Umudum bitti artık Saatlerde bile umut yok Yelkovan yaklaşmak istemiyor akrebe Uyuyamıyorum yine Unutamıyorum Vuramıyorum kendimi Tiyatrodaki alkış gibi Sevdim seni !!!
. . [ yeni yazı müdürü ] . .
|