23.5.2009
- Yaşamak üzerine..
Garip şeydi ölmek.. Ama daha ilginc olan yaşamaktı.. Ölmek tek bir nedendi.. Ölmek ölmekti..
Ama yaşamak.. Herkezin kendine kişiselleştirdiği birşeydi..
Gece ve gündüz gibi.. Gece tekti.. Işık yoksa hiç birşey yoktu.. Gündüzlerde ise ışığa gerek yoktu.. Hiç birşeye gerek yoktu bu curcunayı yaşamak için..
Yaşamak herkes için kişiseldi.. Bir fahişe sırf kocasından intikam almak için yaşayabilirdi.. Bir anne sırf gelinlerine eziyet etmek için.. Bir işçiye soruyorum.. Çocuklarım var diyor.. Bir başka işçiye soruyorum.. Annem var diyor.. Bir makine mühendisine soruyorum.. Evlenmek üzere.. Bir doktor.. insanların gelmemiş ecellerini öteleyerek cennete gideceğine inanıyor..
Oysa Hiç kimse başkasının kaderinin kararlarını veremez.. Öyleyse doktorlar hayat kurtarmazlar.. Doktorlar insanların fiziksel acılarını hafifletirler.. Ama söz konusu kavram kader değil de ecelse.. Ve ecel kendi ecelleri değilse doktorlara gerek yoktur..
Herneyse.. Bazen yazdıklarımın neden kontrolumden çıkıp kendi başlarına savruk
cümleler oluşturduklarını merak ediyorum..
Bir servis şoförüne soruyorum.. Onunda çocukları var.. Güzel bir kıza soruyorum mutluyum diyor.. Zaman nasıl geçiyor diyorum.. Sürekli yeni birşeylerin olduğunu söylüyor.. Çirkin bir kıza soruyorum.. Belki geri döner diyor..
Durup düşünüyorum.. Kendime soruyorum.. Duraksıyorum.. Sonra cehennemden kactigim geliyor aklıma..
Herkes zamanla yaşamaktaki amacini buluyor.. Kabul ediyorum.. Bu zaman alabiliyor.. Ama sonuç aynı.. Tek mesele yeteri kadar süreyi uzatabilmekte..
Suan balkondayim.. Aşağı bakıyorum.. Dışarı bakıyorum.. insanların yüzüne bakıyorum.. Ölmek cümlesi çınlıyor kulaklarımda.. Ya atlasaydım.. Ve ölseydim..
Patronum maaşını az vermisiz derdi.. O kadın benden sonra oldu derdi.. Bir seyirci aşıkmış bu derdi.. Bir alkolik.. Sarap alacak para bulamamış derdi.. Ve en sonunda bir kel cikip noktayı koyardı.. Saçları dökülmeye başlamış..
Hepsi bu..
Sacri.. 12:02:09:05:22
|